بقیه الف- سوم اینکه حافظ عزیز می گوید:ای انسان از تمام لحظات عمر
بی وقفه استفاده کن و این مسئله را حتی برای یک لحظه فراموش نکن:
این یک دو دم که مهلت دیدار ممکن است
دریاب کار ما که پیداست کار عمر
-------------------
زمان خوشدلی دریاب دریاب
که دائم در صدف گوهر نباشد
-------------------
قدر وقت ار نشناسد دل و کاری نکند
بس خجالت که ازین حاصل ایام بریم
-------------------
حافظا تکیه بر ایام چو سهو است وخطا
من چرا عشرت امروز بفردا فکنم
------------------
نشاط و عیش و جوانی چو گل غنیمت دان
که حافظا نبود بر رسول غیر بلاغ
------------------
ساقیا عشرت امروز بفردا مفکن
یا زدیوان قضا خط امانی بمن آر
--------------------
خیز در کاسه ی سر آب طربناک انداز
پیشتر زانکه شود کاسه ی سر خاک انداز
چهارم اینکه حافظ شیرین سخن می گوید:در هر سن و سالی که هستی
عمرت اعتبار ندارد و هر لحظه ای ممکن است مرگت فرا رسد:
در هر طرف زخیل حوادث کمینگهست
زانرو عنان گسسته دواند سوار عمر
در همین رابطه در بیت زیر می گوید:مواظب باش شاید پیمانه از لب
به دهان نرسد که اجل فرا رسد.:
بر لب بحر فنا منتظریم ای ساقی
فرصتی دان که زلب تا بدهان این همه نیست
هیچ شاعر دیگری نتوانسته است به این زیبایی که حافظ دنیا را توصیف
نموده تبیین نماید.
__ ب – زندگی در دنیا بدون عشق مفهومی ندارد یعنی اگر همه ی
لذتها و خوشیها برایت فراهم شود ولی معشوق نداشته باشی همه ی آن
خوشیها دلنشینی و گوارایی نخواهد داشت.:
ساقی و مطرب و می جمله مهیاست ولی
عیش بی یار مهنا نشود یار کجاست
__ ج – در دنیا همراه هر عیشی یک سختی وجود دارد مانند هر گلی
که خار بهمراه دارد بنا براین برای بدست آوردن زندگی خوب با سختی
ها آشنا شو از آنها آزرده نباش و با روی خوش استقبال کن تا زندگی
بیشتر لذت بخش شود.:
حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج
فکر معقول بفرما گل بی خار کجاست
__ د – او می گوید خداوند قانون این دور فلکی(دنیا) را آنچنان بنا
گذاشته که عدالت برپا شود تو خوب باش و نیکی کردن بدیگران را
همیشه در برنامه زندگیت قراربده ومطمئن باش که در زندگی دنیایی
وآخرتی تو نیز تآثیر نیکوی خود راخواهد داشت و برعکس هر کس
غیر از این باشد تآثیر منفی عمل خود را خواهد دید.:
چون دور فلک یکسره بر منهج عدل است
خوش باش که ظالم نبرد راه به منزل
__ ح – می گوید در این دنیا ناز پرورده ها هیچ وقت بفکر دور
افتاده ها و فقرا نیستند یعنی ای کاش بفکرشان بودند تا آنها نیز بد
بخت نباشند.:
خفته بر سنجاب شاهی نازنینی را چه غم
گر زخاک و خاره سازد بستر و بالین غریب
